پیشنوشت :

راستش تصمیم داشتم چند وقتی از این درگیری ها و چالش های سیاسی به دور باشم و کمی به مسائل دیگر بپردازم اما واجب بود که این مطلب را بنویسم .

این سیاست بازی ها را کنار بگذارید ! لطفاً !

این چند روزه بحث پیرامون صحبت های آقای نوری زاد و نوشته های ایشان در مورد مراجع و روحانیت بالا گرفته است و قضیه کم کم دارد جامعه را تحت شعاع خود قرار می دهد و البته چه نامیمون و نامبارک است که این سخنان در دل ماه مبارکی چون ماه رمضان صورت می گیرد ! اما فارغ از دیدگاه احساسی و دور از منطق ، بهتر است به صورت منطقی و حساب شده به بررسی ماجرا بنشینیم .

نقل است که پس از آن فتوای تاریخی میرزای شیرازی درباره تحریم تنباکو و موفقیت های سترگ به دست آمده ی پس از آن ، بر خلاف همه اطرافیان شیخ که از این اتفاق بسیار شاد و خرسند بودند ، اما خود ایشان بسیار ناراحت بوده ، شاید در برخی مواقع اشکی را بر دیدگان جاری می ساختند . از ایشان علت امر را جویا شدند و ایشان چنین پاسخ دادند که : شاید ما امروز در مقابل استکبار پیروز شدیم اما من از آن می ترسم که مستکبران از جایگاه و توان مرجعیت شیعه در جامعه آگاه شدند و از این پس برای شکستن و پایین کشاندن این جایگاه تلاش خواهند کرد .

اما هدف از این نقل نه متهم کردن آقای نوری زاد به وابسته بودن به استکبار و مستکبران است ، بلکه منظور این است که این تلاش ها و زحمت های شبانه روزی دشمنان اسلام و انقلاب امروز نتیجه داده است و قبح نقد و شاید کمی آن طرف تر، توهین به مراجع کم کم دارد شکسته می شود و آن روز که این اتفاق به طور کامل بیفتد ، باید به «سکولار» ها و «لیبرال» ها و همچنین دکتر «شریعتی» و پیروانش تبریک گفت که بالاخره " جدایی دین از سیاست " و " اسلام بدون روحانیت " به وقوع پیوسته است و تنها کشوری که به حکومت «الله» و «دین الله» معتقد بود کم کم دارد دم از کنار کشیدن روحانیت و در مقامی بالاتر ، مرجعیت از سیاست و " اموری که در آن تخصص ندارند " ، می زند و گویی یادشان رفته است آن جمله معروف را که :« سیاست ما عین دیانت ماست و دیانت ما عین سیاست ما » و اگر نبود این اعتقاد ، امروز سایه ولایت بالای سر این مملکت نمی بود .

صحبت بر سر درست یا غلط بودن نقدهایی که آقای نوری زاد کرده اند نیست ، که ایشان همواره «منتقدی خوب» و در عین حال بعضاً «عاملی ضعیف» بوده اند ! چه در عرصه هنر و چه در عرصه رسانه و ... همین «چهل سرباز»ی که در نامه یکی از علاقه مندان ایشان که در وبلاگ شخصی آقای نوری زاد منتشر شده است ، این همه مورد لطف و ستایش آن عزیز قرار می گیرد ، به نظر حقیر کاری جز کوچک کردن افسانه های بزرگ ملت ایران که روزی همگی به آنها افتخار می کردند ، انجام نداد . رستمی که هماره در ذهن ایرانیان با رخشش می تازید و شکوه و عظمت را در ذهن ها متبادر می ساخت ، امروز و به همت همین عزیزمان ، سوار اسبی نحیف و خسته و با گرزی چوبین و کوچک در کنار خانه ها قدم می زند و کسی محلش نمی گذارد ! نمی خواهم کارهای باارزشی را که ایشان در طول سال های دولت اصلاحات و «نقدهای منصفانه» و بدون غرضی که ایشان وارد می کردند را کتمان کنم ، که اگر چنین کنم کاری ناشایست و بدور از انصاف است . و نیز کارهای باارزش هنری ایشان را که علاقه مندان بسیاری دارد . اما سخن اینجاست که آقای نوری زاد بالاخره در چه امری تخصص دارند . ایشان که مراجع را پس از سالها تلاش و دود چراغ خوردن و تحمل رنج و زحمت بسیار در امر سیاست غیر متخصص می دانند ، چطور است که این چنین مطمئن عملکرد مراجع را زیر سوال می برند . ایشان در بخشی از نوشته خود که اخیرا در وبلاگ شخصیشان منتشر کرده اند ، چنین بیان می کنند :

" وقتی علی (ع) به شکایت یک یهودی به محکمه قاضی خودگماشته اش می رود ، چرا فلان مرجع نباید به شکایت یک شهروند بی سروپا به محکمه عدل نظام جمهوری اسلامی ایران فراخوانده شود؟ "

بله ! کیست که نداند این ماجرا را ؟! اما سوال اینجاست که «فلان مرجع» به چه جرمی باید به «محکمه عدل» فراخوانده شود ؟ شکایت از چه ؟ شکایت از این که یک مرجع عالی قدر نظر خود را در مورد حضور یک فرد در بدنه دولت اعلام کرده است ؟ ایشان در نامه ای که به حضرت مکارم نوشته اند ، از جایگاه بالا و قدرت بی حد و حصر مراجع سخن رانده اند و فرموده اند :

" همين حالا ، بايك كلام و غيظ شمايان ، فلان مسئول مرتبط ، فرو مي ريزد و طوفاني در عرض وطول كاري اش در مي گيرد . و يا درمقابل ، به يك تشويقتان ، پروبال مي گيرد و سر به ابرهاي آسمان مي سايد . "

اگر چنین است پس چرا آقای مشایی همچنان بر سر کار خود هستند و همچنان در رکاب دولت به فعالیت خود ادامه می دهند ؟ اگر احیاناً مراجع معظم و معزز نظر خود را در مورد عملکرد دولت به صراحت بیان می کنند ، به این دلیل است که ایشان این دولت را از «خود» می دانند و چنین پنداشته اند که اگر این دولت در پیشبرد امور توفیق نیابد ، «فرصت خدمت» از دست رفته است . وگرنه ایشان در زمان دولت ها قبلی کی و کجا چنین صریح و بی پرده به دولتی ها نقد می کردند ؟

اما از خود این صحبت ها و نقدها و بعضاً توهین ها که بگذریم ، واکنش دوستان ارزشی و ارزشمدار در این میان جالبتر است . دوستانی که شاید به خاطر «حمایت از دولت» و «مخالفت با طیف دوم خردادی» از برخی چیزها می گذرند . اعتقادم بر این است که باید «حرف حق» را زد ، حال چه این حرف مخالف دوستان شما باشد و یا مخالف مخالفان شما باشد ، همین که حق باشد کفایت می کند . کما این که در عمل نیز اثبات کرده ام که تلاشم بر این است که به قولی " نه از این ور بام بیفتم و نه از آن ور بام "! این شیوه انتشار صحبت های جناب نوری زاد درست یا نادرست  ، خلاف حق است ! ایشان اگر نیت خیر داشتند و قصدشان رساندن نکاتی به گوش مراجع بود می توانستند مطالب خود را به صورت نامه ای سربسته برای مراجع ارسال کنند و آن زمان بود که می دیدند که مراجع از صحبت های ایشان استقبال کرده و شاید پاسخی روشن و شفاف برای ایشان می نگاشتند . اما وقتی که ایشان نامه ای را که به حضرت مکارم نوشته اند ، در وبلاگشان منتشر می کنند و بعد از آن نیز بار دیگر نوشته ای دیگر را خطاب به روحانیون و مراجع می نویسند ، نشان از آن دارد که ایشان شاید «نیات دیگر»ی به جز رساندن حرف به گوش مراجع داشته اند . نمی گویم بشویم علماو ساده لوحان زمان شیخ اشراق ، سهروردی ، و سهروردی زمان (!) را به دار بکشانیم ، اگر چه که مرده باشد ! اما نه آقای نوری زاد «سهروردی گون» حرف می زنند و نه علمای ما آن «متحجران» زمان شیخ اشراق هستند . دوستان قبول کنیم حرف های آقای نوری زاد بدور از شان ارزشمداران و معتقدان به نظام است ، حال اگر بناست مخافتی با این صحبت ها نکنیم ، حداقل حمایت را نیز کنار بگذاریم ! متاسفانه برخی ژست روشنفکری به خود گرفته اند و در زمانی که همه چیز «نسبی»(!) است و «صراطهای مستقیم»(!) متعددی برای رسیدن به خدا موجود است ، کاسه داغتر از آش شده اند و از «آن ور بام» با شتاب ثابت 9.8 متر بر مجذور ثانیه سقوط کرده اند ! این سیاست بازی ها را کنار بگذارید دوستان ! لطفاً !

امید است که آقای نوری زاد خودشان با آن «قلم نقاد» و قوی ، سخنان خود را به ورطه نقد بکشند و اجازه ندهند که صحبت هایشان به «ابزاری در دست مخالفان نظام و انقلاب» مبدل شود .

پ.ن :

- به شخصه با دادگاه ویژه روحانیت مخالفم !

- انشار این نامه در وبلاگ آقای نوری زاد بدجوری اعصابم را به هم ریخت . به شدت به این آقای نوری زاد مشکوکم .

- کیهان نیز خود را مبرا کرده است و پایش را از این جدال پر سر و صدا بیرون کشیده است !

- به دوستانی که لینک مطلبشان در این پست آمده عرض می کنم ، اگر همین حرف های آقای نوری زاد را فردی چون رمضان زاده یا تاجزاده یا حجاریان بر زبان می راند ، باز هم همین مطالب را می نوشتید ؟! البته من نمی گویم که شما خدای نکرده خلاف ارزش ها صحبت کرده اید ! اما حرفم این است که کمی از این سیاست زدگی خارج شوید و نگاهی ارزشمدار به مسائل داشته باشید ! همین !

بعدالتحریر :

از آقای مهدی تشکر می کنم که اشتباه در ذکر نام میرزای شیرازی را به من گوشزد کردند .

نوشته شده توسط حسین سلیمانی در ساعت 7:22 | لینک  |  ارسال کنید به :